Saga líkamans er nátengd sögu hugmyndanna, og hefur verið bent á að skemmra sé á milli líkamlegrar skynjunar og háleitra trúarviðhorfa en ætla mætti. Í bók Kristínar Ómarsdóttur: Hér, er það sér í lagi líkaminn og skynjun á líkamanum sem er uppspretta merkingarinnar. Þegar kemur að skáldskap geta líkamleg mörk orðið fljótandi og kannski er það einmitt þar, í tungumálinu, sem möguleikar líkamans liggja.

Kvenlegt flæði. Það rignir og sjórinn er ekki langt undan. Móðan á rúðunni leysist upp. Innri hjartans áttaviti sem leiðir tíman áfram og sögupersónuna í bókinni Rigning í nóvember, eftir Auði Ólafsdóttur. Í bakspeglinum eru straumhvörf í lífi hverrar manneskju ef til vill skýr, en þegar að þau eiga sér stað eru þau atvik og augnablik sem flæða saman eða rigna yfir manneskjuna og hún heldur einfaldlega áfram að feta sig í vestur eða austur – rekald í ólgusjó.

Englar, snjór, álfar og jólakjólar

Jólin eru klassískt viðfangsefni ævintýra, allt frá Lúkasarguðspjalli til Litlu stelpunnar með eldspíturnar og nútíma jólakvikmynda á borð við Þegar Trölli stal jólunum.