… spennandi glæpasaga þar sem fjallað er um vanda- og átakamál samfélagsins. Fjallað er um skelfilega glæpi – mansal, mannrán og glæpahringi – í rammíslenskri glæpasögu sem minnir okkur óþægilega á að hér á ýmislegt sér stað sem maður hefði ekki getað ímyndað sér fyrir nokkrum áratugum að yrði hluti af íslensku samfélagi. Þriðja glæpasaga Eyrúnar Ýrar fjallar, líkt og hinar fyrri, um blaðakonuna Andreu. Hinar fyrri eru Hvar er systir mín? og Fimmta barnið sem báðar voru tilnefndar til Blóðdropans, verðlauna Hins íslenska glæpafélags og eru fínustu glæpasögur.
Lesa meira
Uppistaða bókarinnar eru auðvitað húsráðin en inn á milli þeirra eru annars konar ráð, svo sem varðandi umgengni við eiginmenn eða megranir, sem eru augljóslega ekki hugsuð sem annað en skemmtiefni. Þau eru yfirleitt vel aðskilin frá öðru efni og enginn vandi að þekkja þau úr. Í bland við þetta eru svo tilvitnanir í ýmis bjargræðisrit ætluð konum sem gefin voru út allt frá þriðja til sjöunda áratugs síðustu aldar. Það er vel til fundið að stinga þeim þarna inn á milli til að gefa karakter Kitschfríðar nauðsynlegan trúverðugleika.
Lesa meira
Bókin Veiðisögur eftir Bubba Morthens fékk fjórar og hálfa stjörnu á pressan.is
Lesa meira
Agnar Smári: Tilþrifin í tónlistarskólanum fékk í tvígang fjórar stjörnur, fyrst í Morgunblaðinu og síðar í Fréttatímanum.
Lesa meira